Twoja przeglądarka nie posiada wtyczki pozwalającej na oglądanie elementów w tej technologii.
Aby pobrać wtyczkę przejdź pod adres:
http://get.adobe.com/flashplayer/
Odkrycia w sztuce - malarstwo młodych w Galerii Czajka
20 października podczas jesiennej edycji wystawy w Galerii Czajka odbędzie się wernisaż prac młodych i utalentowanych twórców. Podczas spotkania w galerii będzie można obejrzeć unikatową kolekcję oryginalnych, szklanych dzieł autorstwa Katarzyny Czajka.
Nowatorska i unikalna wartość jej sztuki wyraża się przede wszystkim w tym, iż są to prace trójwymiarowe, przestrzenne ale przede wszystkim rozświetlone. Dzieła wykonane metodą Tiffanyego, ale w nowatorski sposób, nie pozostawiają widza obojętnym. Artystka rozpoczęła właśnie pracę nad nowym dziełem 'Drzewo Życia'. Efekty pracy będziemy mogli podziwiać już niebawem.
Dodatkowym atutem tego miejsca jest wystawa fotografii Michała Czajka . To człowiek, który pragnie iść przez życie drogą pokazywania piękna. Lubi wyzwania, podpatrywanie ludzi, emocji, sytuacji, miejsc, które pozwalają mu uchwycić w obiektywie niepowtarzalne momenty.
W czasie jesiennej edycji wystawy zaprezentowane zostanę prace czterech malarzy młodego pokolenia: Filipa Gruszczyńskiego, Weroniki Raczyńskiej, Kamili Ługowskiej oraz Magdaleny Szilke. Wszystkie wystawione prace będzie można kupić w galerii Czajka, przy ul. Ząbkowskiej 27/31 w Dorum Art. Wystawa potrwa do końca listopada.
O twórczości Katarzyny Czajka
Katarzyna Czajka używa XIX-wiecznej metody Louis Comfort Tiffany’ego, artysty który stał się jej pierwszym przewodnikiem po sztuce. Szukając analogii w jej twórczości można wskazać na pewne, pokrewieństwo z witrażami Marca Chagalla. Podobnie jak on artystka rozumie znaczenie szkła i przenikającego przez nie światła, jako tworzywa artystycznego. Widać też jej zafascynowanie twórczością Tamary Łempickiej, której motto często powtarza:
Żyję na marginesie społeczeństwa, więc reguły normalności nie maja do mnie zastosowania. Wielu twórców miało wpływ na działania artystyczne Katarzyny Czajka, a wśród nich Pablo Picasso z początku XX wieku, gdzie mistrz przenosi w stylu kubistycznym kształty trójwymiarowe na dwuwymiarowy plan, czy Chuck Close, gdzie każdy maleńki fragment dzieła jest osobnym obrazem. Nowatorstwo i unikalna wartość witraży Katarzyny Czajka wyraża się przede wszystkim w tym, że zaczęła tworzyć prace trójwymiarowe, przestrzenne, rozświetlone.
Forma i technika jakiej używa jest niezwykle czasochłonna. Mimo to artystka ma na swoim koncie ponad 20 manekinów, niemałą kolekcję zwierząt, prócz tego lampy i podświetlane, witrażowe obrazy. Manekiny to dzieła najbardziej osobiste, symbolizujące ludzkie życie, jego ciemne i jasne strony. Ale świat jej manekinów nie jest czarno-biały, to świat pełen barw, które nadają im swoiste piękno, atmosferę tajemniczości. Przypadek sprawiał, że ostatnio zacisze pracowni zaczęli odwiedzać artyści i znawcy sztuki, co przyczyniło się do zainteresowania jej dziełami.
O twórczości Michała Czajka
Fotografia to jego pasja, a od 2004 roku to również jego sposób na życie. Lubi wyzwania, podpatrywanie ludzi, emocji, sytuacji, miejsc, które pozwalają mu uchwycić w obiektywie niepowtarzalne momenty. Ma na swoim koncie kilka wystaw indywidualnych i zbiorowych m.in. w Oranżerii Pałacowej w Wilanowie w listopadzie 2010 roku, w klubie The Eve – luty 2011 rok. Fotografował m.in. Małgorzatę Foremniak, Szymona Majewskiego, Edytę Herbuś, Magdalenę Różczkę, Mateusza Damięckiego, Tomasza Kot, Maję Hirsch, Annę Samusionek. Jego główną inspiracją jest piękno ukryte w każdej kobiecie.
Biografie młodych artystów:
Filip Gruszczyński (ur. 1978)
Absolwent Politechniki Warszawskiej na Wydziale Architektury i Urbanistyki. Dyplom otrzymał w 2004 roku. W grudniu 2009 roku namalował obraz uświetniający nadanie imienia Ireny Sendlerowej gimnazjum nr 65 na warszawskiej Woli. Jego obrazy znajdują się u wielu kolekcjonerów w kraju i za granicą między innymi w RPA, Niemczech, Japonii, Belgii i Szwajcari. Przy pomocy barwnych płaszczyzn, plam i konturów, które cieszą oko pragnie refleksyjnie i z humorem przedstawić niektóre zagadnienia takie jak: miłość, samotność, piękno czy ruch. Kolorowe i ciepłe prace Filipa niosą w sobie dużo pozytywnej energii. Fantazyjne formy i motywy Gruszczyński wywodzi ze swojej wybujałej wyobraźni.
Weronika Raczyńska (ur. 1978)
W latach 1997-2002 odbyła studia wyższe na Wydziale Malarstwa w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. Studiowała w Pracowni Malarstwa prof. Antoniego Fałata i w Pracowni Malarstwa prof. Barbary Szubińskiej, gdzie zrealizowała pracę dyplomową z malarstwa. Aneks z grafiki artystycznej zrobiła w Pracowni Metalowych Technik Trawionych prof. Ryszarda Osadczego. Dyplom z malarstwa z wyróżnieniem uzyskała w 2002 roku (magister sztuki). W latach 2008-2010 odbyła studia podyplomowe na Wydziale Malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studiowała w Pracowni Malarstwa prof. Andrzeja Bednarczyka, gdzie zrealizowała pracę dyplomową z malarstwa, aneks z rysunku zrobiła w Pracowni Rysunku prof. Marka Szymańskiego. Pracę dyplomową z malarstwa i aneks z rysunku obroniła w 2010 roku. 2003 r. - nominacja do nagrody na IV Triennale Autoportretu im. Jacka Malczewskiego. 2005r. - finalistka konkursu malarskiego Fundacji im. Franciszki Eibisch. Od 2002 roku jest członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków (Okręg Warszawski) oraz International Association of Art UNESCO. Miała 10 indywidualnych wystaw malarstwa i brała udział w ponad 50 wystawach zbiorowych malarstwa, a także grafiki i rysunku, w Polsce, a także we Francji, na Słowacji, w Szwajcarii i we Włoszech. Obrazy Weroniki Raczyńskiej znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce, między innymi w kolekcji byłego prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego, a także za granicą, miedzy innymi na Filipinach, w Szwajcarii, na Ukrainie, w USA i w Wielkiej Brytanii. Malarstwo Weroniki Raczyńskiej należy do sztuki figuratywnej mającej za sobą doświadczenie „Nowych dzikich” oraz ruchu Nowej Ekspresji, a więc występującej w wersji wciąż wyrazistej, ale już wyciszonej. W kręgu jej zainteresowań najważniejszy jest człowiek i jego trudna egzystencja w realiach współczesności.
Kamila Ługowska (ur. 1985)
W roku 2010 ukończyła Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu na Wydziale Grafiki Sztuki Mediów, otrzymując tytuł Magistra Sztuki. Obecnie mieszka i pracuje w Warszawie. Ważniejsze wystawy i osiągnięcia: 2010 – udział w „Gali Mody i Sztuki”, Muzeum Architektury, Wrocław, wyróżnienie w konkursie graficznym Pt. „III Konkurs Grafiki im. Meidnera” oraz wystawa podyplomowa „KAMKE BAGS” oraz „Mirror- Error”, Galeria Awangarda, Wrocław 2009 - wystawa zbiorowych plakatów „JAZZ NAD ODRĄ”, Galeria Impart, Wrocław, 2008 - wystawa zbiorowa Pt. „Książka otwarta”, Galeria Design, Wrocław oraz wyróżnienie w konkursie fotograficznym pt. „PENTAX to pasja”, 2007 – „Wystaw nogi”, ASP, Wrocław i „STOP klatka” Galeria Pod Psem, Wrocław. Rok 2003 to Grand Prix, VI Międzynarodowy Festiwal Rysunku, Zabrze. Ługowska portretuje znane jej miasta w zupełnie inny sposób niż można byłoby się tego spodziewać. Na tych wizerunkach nie widzimy typowych budowli czy planów metropolii, jakie często zdobią pocztówki. Wszystkie miasta zostały potraktowane tu w ten sam sposób, a mianowicie Ługowska skupiła się na grze przestrzennej budowli i zaakcentowała ją dodatkowo grą kolorów budynków i wyposażenia miejskiego. W każdej pracy kolory zestawione są na zasadzie podobieństwa i to wzmacnia ich oddziaływanie na widza.
Magdalena Szilke (ur. 1983)
Ukończyła z wyróżnieniem dziekańskim ASP w Warszawie w pracowni prof. Stanisława Baja (2011), aneks z tkaniny u prof. Doroty Grynczel. W swojej twórczości inspiruje się malarstwem Stanisława Baja oraz malarstwem organicznym. Wystawy: 2011 - bajki w Podziemiu, Kościół Ewangelicki w Warszawie. Obrazy wybrane na wystawę to część tegorocznego dyplomu, którego głównymi motywami były drzewa i gniazda. Drzewo odczytywane w kulturze jako oś świata, symbol życia, żywa rzeźba jest również znakomitym pretekstem dla możliwości kolorystycznych i fakturalnych. W swoim malarstwie stara się badać konstrukcję, geometrię danego obiektu oraz szukać znaku, który pokazywałby jego istotę. Niekiedy zamierzenie ograniczam w tym celu kolorystykę obrazu, kierując w ten sposób uwagę odbiorcy na bogactwo faktury. Inspiracją do wykorzystania tego środka wyrazu (faktury) jest tkanina, z której robiła aneks do swojego dyplomu. Motyw drzewa pojawił się u niej bezpośrednio po studiach modela, z stąd podobnie, indywidualnie podchodzi do portretowania drzew. Inspiracją do tworzenia są dla niej tacy artyści jak Stefan Gierowski, Tadeusz Brzozowski, Jan Lebenstein.
autor Redakcja
Malarstwo młodych w Galerii Czajka
Brak komentarzy
Prosze się zalogować aby móc dodawać komentarze.
Artykuły
Twoja przeglądarka nie posiada wtyczki pozwalającej na oglądanie elementów w tej technologii.
Aby pobrać wtyczkę przejdź pod adres:
http://get.adobe.com/flashplayer/