sophistifashion.pl > Artykuły > "O północy w Paryżu" komedia Woody Allen'a

"O północy w Paryżu" komedia Woody Allen'a

Tak jak "Manhattan" jest hołdem dla najukochańszego miasta Allena, tak "Midnight in Paris" jest hołdem dla najromantyczniejszego, a dla niektórych najpiękniejszego miasta świata.

Podobnie jak Manhattan tak i Modnigt in Paris rozpoczyna się serią ujęć najbardziej charakterystycznych, reprezentatywnych miejsc Paryża.

Malownicze zaułki, uliczne kawiarnie i sklepiki, uliczki Montmartre’u, statki na Sekwanie, w tle piękna architektura i zabytki. Obrazki niczym z pocztówki, będące typowym wyobrażeniem na temat miasta.
Po takim wstępie nie spodziewałam się niczego więcej niż tylko kiczowatej opowiastki o zakochanej parze przebywającej na wyjeździe w Paryżu, spacerującej w deszczu po paryskich uliczkach.

Z resztą główny bohater- Gil, hollywoodzki scenarzysta o literackich aspiracjach, uważa, że Paryż najpiękniej wygląda właśnie w deszczu.

Gil i Inez, w towarzystwie jej rodziców oraz wyrafinowanych amerykańskich znajomych, miło spędzają czas w Paryżu, planując ślub oraz przyszłe życie. Zwiedzają paryskie muzea i zabytki, bywają w eleganckich lokalach i butikach.

Gil zdaje się być znudzony pretensjonalnymi uwagami znajomego swojej narzeczonej oraz przytykami przyszłych teściów, marzy mu się inspirująca przygoda, którą mógłby wykorzystać w swojej powieści.

Wracając samotnie do hotelu gubi się w urokliwych zaułkach Paryża. I właśnie wtedy spotyka go coś nadzwyczajnego, coś z pogranicza jawy i snu. Trafia na przyjęcie, na którym poznaje Zeldę i Scotta Fitgerladów, Ernesta Hemingwaya, Cola Portera i wiele innych znakomitości z czasów „ruchomego święta”.

Kolejnej nocy również spotyka Hemingwaya, który zaprowadza go do Gertrudy Stein, u której z kolei poznaje Picassa oraz jego piękną muzę i kochankę Adrianę. Gil każdej nocy wymyka się od narzeczonej na przyjęcia ze swoimi nowymi i zarazem legendarnymi przyjaciółmi.

Midnight in Paris jest nasycony aluzjami, odnośnikami do historii sztuki, literatury i filmu. Dla jednych to wartość dodatnia, element charakterystyczny dla filmów Allena, dla innych nudziarstwo i przeintelektualizowany bełkot.

Ale cała wielkość Allena jako reżysera, scenarzysty tkwi właśnie w tym, że mimo tej hermetyczności film staje się uniwersalny dla wszystkich widzów. Ci, co mają wiedzę w tym zakresie odczytują film na głębszym poziomie, są w stanie odczytać komiczne sytuacje tam, gdzie inni nie mogą, ale i dla tych drugich film jest zabawny i zrozumiały.

Midnigt in Paris to film o nostalgii za czasami, których już nie ma, zgodnie ze słowami Gila: „Teraźniejszość zawsze wydaje się nam mniej satysfakcynująca od czasów, które minęły”. Mimo kiczowatej (ale naprawdę pięknej) powierzchowności, film jest przezabawny, inteligentny, uroczy, przenosi nas do Paryża lat 20, z którego nie chce się wracać.

Już w kinach!

data publikacji: 28-08-11
autor Żaneta Pawlak

O północy w Paryżu

Brak komentarzy

Prosze się zalogować aby móc dodawać komentarze.

Artykuły

W tym miejscu znajduje się element wykonany w technologii Adobe Flash.
Twoja przeglądarka nie posiada wtyczki pozwalającej na oglądanie elementów w tej technologii.
Aby pobrać wtyczkę przejdź pod adres:
http://get.adobe.com/flashplayer/